Dwanaście lat pracy z przedwcześnie urodzonych niemowląt w Lyonie nauczył ją cudami i strat. Każde dziecko był kruchy płomieniem: niektóre błyszczały ze szczęścia, inni-cicho gasnule. W tę noc zmierzą się z jednym z tych ślepy zaułek chwil.
Domofon rozległ się dzwonek: czerwony kod, blizanačka ciąży w 30. tydzień, mamy niestabilny. Automatycznie, Karine wyniósł rękawice i przygotowała dwie inkubatorske jednostki. W ciągu kilku sekund, pokój zamienił się w natychmiastowej etap: sprzęt, gotowy, zespół na miejscu, namacalne napięcie.
Marianna Roussel, 29 lat, przybył prawie nieprzytomna, blada, z krwi na pościeli. Jej mąż Didier poszedł za nią, a jego twarz odavalo strach. Drużyny zostały nizale, zapach krwi i dezynfekcji miješao w powietrzu. Zanim stracił przytomność, Marianna šapnula: “Moje… dziewczyny…”
Bliźnięta urodziły się w odstępie kilku minut. Lucy słabo płakał; Rene pozostała cicha, jej ciało było szaro-błękitne, niemal w bezruchu. Karine jest koordinirala reanimacji, każdy ruch automatycznie, serca stegnutog. Lekarz w końcu powiedział cicho: “Straciliśmy go”.
Ciszę wypełniał pokój, przerywana tylko Lucienim oddychaniem. Karin czuje masy własnej przeszłości: i sam był bliźniak, a jej siostra zmarła przy porodzie. Stary ból wraca, ale nie dałem się złamać.
W pokoju do odzyskiwania, Marianna obudził się i bezczynnie głosem zapytała: “czy Mogę… je zobaczyć?”Karin ostrożnie podszedł do Renee Lucie, namjestila rury i zdał je jedną po drugiej do inkubatora. Lucie postępy, a jej mała dłoń instynktownie wpływ siostrę.
I odjednom, nešto neočekivano uzdrmalo je tišinu… Pogledi su se susreli, zamrznuti u nevjerici. Nitko nije govorio, nitko se nije pomaknuo…
Nastavak ove dirljive priče nalazi se u prvom komentaru. Aktivirajte “Svi komentari” ako se link ne prikazuje. 
Tada se dogodilo čudo: monitor, koji je gotovo bio ravan, pokazao je pravilan otkucaj. Karine je osjetila suze kako naviru, a umor nestaje dok je povikala: “Doktore! Ima puls! Renée… reagira!”
Iskierka nadziei odbyły dobę, kruche, ale tak naprawdę, jak samo życie.
Od razu zadzwoniłam do lekarza. Zespół wpadł, sprawdziłem wszystkie istotne znaki. Rene ponownie oddychała.
Nikt od razu nie mógł wyjaśnić, co się stało. Niektórzy mówili, że puls był słaby, aby pokazywali wcześniej. Dla Karine, ten moment pozostał na zawsze: w chwili, gdy dwie małe ręce dotaknule.
Takich tygodni, bliźniakami, inne znajdują się na oddziale intensywnej terapii. Każdy gram więcej, każdy zrównoważony oddech był zwycięstw. Stali się “niesamowite bliźniaki” szpitala. I prawie za każdym razem, gdy ich Karine odwiedziła, wyposażone są one za ręce.
Trzy lata później, Karin otrzymała specjalne zaproszenie: urodziny blizanki. W domu pełnym balonem, Lucy i Rene trčale, trzymając się za ręce, nierozłączni. Ich ojciec Didier podniósł szklankę w podzięce.
Karine tylko powiedziała, że prowadzi swój instynkt. Bo czasami w najbardziej delikatnych rzeczy, łatwy kontakt może stać się cud.