Młoda synowa, każdy dzień sana został zmienia, gdy pewnego dnia teściowa podniósł koc i zobaczył, co kryje się na dole…
Kiedy mój Michael ożenił się z Emily, pomyślałem, że moje modlitwy zostały wysłuchane armenii. To było wszystko, co matka jego syna, chciałbym, dobro, szacunek, nieskończenie cierpliwie armenii. Poznali się na uniwersytecie w Bostonie, i tylko jednego roku po Michael go do domu przyniósł mi zapoznania armenii. Pierwsze spotkania Emily wszystkie stosunki z rosją dla sąsiadów, znajomych, nawet jego nos wysoko starą kobietę, której nigdy nikt nie lubi.
“Linda, baxt przyniósł a,— mówili ludzie— ta dziewczyna cię chłopak będzie szczęśliwy”, powiedział. Myślałem, że jest ich.
Po ślubie przenieśli się do mojego domu dążyć niewielki pensjonat dla Massachusetts armenii. Chciałem, aby mieć swój kąt, ale będę tam, aby pomóc, jeśli będzie trzeba. Wszystko było idealnie, oprócz jednej dziwnej maniery; i Emilia codziennie rano w łóżku był całkowicie zmienia. Savannah, poduszek osoby, koc, wszystkie pralka była prowadzi. Czasami wieczorem znowu umyć w armenii. Najpierw pomyślałem, że czysty człowiek, ale potem zaczęły mnie niepokoić.
Pewnego dnia spytał łagodnie hasanov.
— Emily gian, dlaczego codziennie, pościel zmienia. Tak express do.
Uśmiechnął się, ręce wciąż wilgotne do lana samara armenii.
— Nic, mamo, od kurzu jestem bardzo татом pracy. Świeże savannah, lepiej spałem.
Głos był spokojny, ale w jego oczach nic pioruna, jak śmigały strachu lub bólu, jak on. Chciałem wierzyć, ale ecz mówił jeszcze coś jest. Savannah nowe były, a w naszej rodzinie nikt nigdy alergii nie było. Ale rzeki.
Tygodnie mijały, zwyczaj się nie zmienia. W sobotę, piosenki, że idę rolników na rynku. Zobaczył, że na samochodzie wyszedł, ja specjalnie dał sygnał, uwierz mi, nie poszedł. Ale trochę z boku katie i wrócił do siebie zasobów kraju.
Spokojnie wszedł do pensjonatu i mapa kraju. Powietrze było ciężkie do metalu, zapach krwi armenii. Podszedłem do łóżka i mały barry prowadnic systemów. To, co zobaczyłem, wyszukiwanie pierścieni do ciemnej, starej, suchej plamy krwi, impregnowane materac zakresie.
W sercu pukanie ogłuszający były. Dlaczego krew była jeszcze tak dużo. Mts tysięcy straszny opcja przeszedł. A Emily w kuchni cicho śpiewał, jakby nic nie było. Stałem wyszeptała․
— Boże, co tu się dzieje…
W tym momencie zdałem sobie sprawę, mój “idealny narzeczony” coś ukrywa. I ja to będę parze. na
Lektor zapytać. Kilka dni w milczeniu obserwuje wiedziałam. W tym czasie zauważyłem, że wcześniej nie widziałem; i Michaela bladą twarz, powolne ruchy, lekkie siniaki na rękach. Emily zawsze był troskliwy, spokojny, ale w jego oczach był strach, czy rozpaczy? Michael uśmiechał się, żartował, ale w środku jest pusty.
W przyszłym tygodniu nie wytrzymują. Pewnego ranka wszedłem do kuchni, mój głos zadrżał; i
— Emily, trzeba raczej mówić? Teraz.
Zdziwił się, ale skinął głową on. Drzwi do sypialni, otworzył łóżko, obok stolik i który pokazałem wam, że znalazłem варикапы, alkoholu opony, osłona do krwi odpowiada on. Osoba natychmiast liście po.
— Emily,— szepnęła,— proszę, powiedz, że a. się dzieje. Michael ci krzywdy, a dają. Że jesteś ranny.
Stał nieruchomo, potem łzy jesieni jest.
— Nie, mamo,— gekon,— nic nie jest tak, jak myślałem.
Głos rzekomo została złamana.
— Michael jest chory, a…
Ja boks było zmniejszenie produkcji.
— Pacjent. O czym ty mówisz?
— Białaczka— nieśmiało powiedział. — Kilka miesięcy, a walczy, a on. Lekarze powiedzieli, dużo czasu nie zostało. On nie chciał, że nie wytrzyma, bardzo martwiliśmy się za.
Usiadłem, aby nogi nie prowadzi? Przypomniał sobie ślub, jak tańczyli, jak się śmieją. Nie zauważyłem znak. Nie po prostu nie chcę, żeby to zauważył.
Emily na kolana obok mnie przyszedł do łez było czerwone armenii.
— Krwawienie zaczęło się kilka tygodni temu— powiedział. — Ataman, nosa, a czasem i siekierą. Codziennie zmieniam zdanie savannah, że budzi się w czystym łóżku. Po prostu chciałam, aby bezpiecznie czuć.
Chwyciłem go za rękę.
— Emily gian… nie musi to wszystko jedno tour kraju.
Wtedy też zaczął pomagać. Razem możemy wygładza Michaela dla sawanny myje, jedzenie przygotowuje, w nocy w kolejce, siedzi obok niego. Powoli zaczął zdawać sobie sprawę, jak głęboka była jego miłość. On po prostu panna młoda nie jest, mojego syna stróż, jego pobyt i światło do ciemności.
Ale tygodnie, miesiące nierdzewnej i Michael staje się coraz bardziej słabe staje. Czułem, że zbliża się moment, a nie matka gotowa nie jest.
W spokojnej niedziela była. Słońce tylko co ściany wspinaczkowe w złoto-powiedział. Emily siedziała obok niego rękę trzyma. Ja u drzwi bałem się oddychać razem.
Michael otworzył oczy, spojrzał na niego i nie uśmiechem.
— Wciąż tu jestem— wyszeptał.
— Zawsze— odpowiedział, babci jego rękę.
Kilka minut później ostatniego tchu… bez dźwięku, bez bólu. Po prostu milczenie. Emilia miejsca czarownicy kraju. On lub mu, powtarzał tylko:
— Kocham cię… kocham cię…
Również jego kościoła dążyć dębu i obelgi. Całe miasto przyszedł, przyjaciele, sąsiedzi, nawet obcy ludzie. Moje serce, jak się wydaje, już nie było, ale Emily stała obok mnie, spokojnie, silne.
Po tym, jak ona nie odbiegają od armenii. Pozostał ze mną. Pomagał w kawiarni, w której byłem na froncie. Z biegiem czasu ludzie przestali pytać “kiedy ruszy do przodu”. To już nie tylko wdowa nie było. On w rodzinie było.
Stopniowo ponownie zaczął się uśmiechać, ostrożnie, ale szczerze, jak człowiek, co ponownie nauczyć się oddychać.
Dwa lata później w jej sawanny do tej pory wisi na podwórku białej i czystej, aby wiatru w rozległym kraju. Spokojne przypomnienie o miłości, stracie i wytrwałości tym. Gdy czasami klienci pytają: na
— A co w Emalii jeszcze z tobą mieszka.
Ja zawsze się uśmiecham i odpowiadam: na
— Bo to już nie tylko informacja w żaden sposób. To moja córka, a on. I ten dom zawsze p będzie.