Małgorzata zrobiła zdecydowany krok do nich.

Małgorzata zrobiła zdecydowany krok do nich. Każdy krok odbijał się w sobie gniew, zawód i gorycz. Kilka metrów od niej stał Luke i Sofia — oba zdziwione, zamrożone, jakby znalazły się w kadrze filmu, do końca którego nie przewidzieli.

Łukasz wydał walizkę z rąk. Jego twarz stała się blada. Spojrzał na Margaritę tak, jakby nie wierzył, że ona naprawdę stoi przed nim.

– Małgosia… to nie tak jak myślisz … – niepewnie zaczął.

– naprawdę? ona przerwała go lodowatym tonem. – Czy to nie prawda? Więc nie udawał chorego? Czy ty nie wysłał jej wiadomość, kiedy poprosił mnie o jeszcze herbaty?

Zofia odeszła nieco w bok. Jej twarz nabrała buraków odcień, a wzrok padł na podłogę.

– Włożyłem w to podróż miesiącach oszczędności i planowania. Wszystko po to, abyście mogli odpocząć, abyśmy mogli spędzać czas razem. A ty? Leżysz, jak ofiara grypy, i następnego dnia idziesz do niej?

Luke próbował podejść, ale Małgorzata podniosła rękę i gestem powstrzymała go.

– Trzymaj się z daleka. Ani słowa więcej. Nie należy próbować to wyjaśnić. Jednak… co mam wyjaśniać?

Alicja, siostra Małgorzaty, stojąc w odległości kilku kroków od niego, też patrzyła na niego z nieskrywaną pogardą.

– Myślisz, że jesteś pierwszym, kto próbuje tak sprytnie oszukać swoją żonę? Biedna Zofia, wydawało się, nie wiedziałam, że jesteś taki pewny, jak papier toaletowy w deszczu.

Zofia podniosła wzrok, jej oczy były zalane łzami.

– Nie wiedziałam, że wciąż jesteście razem… w mojej duszy. Myślałem, że się rozstali….

Małgorzata westchnęła ciężko. Spojrzała na dziewczynę, a jej głos na chwilę ustąpił:

– Nie chodzi o ciebie. Ty go po prostu prawdziwe. … Dodawanie. Jutro znajdzie inną. To znowu czas lata później. To jego styl. Ale mnie to już nie dotyczy.

Łukasz zrobił jeszcze jeden krok do przodu, jego głos był ochrypły:

– Małgosiu, proszę … możemy porozmawiać? Tu nie ma. Nie jest tak…

—Już nie ma “złego”, – cicho, ale stanowczo odpowiedziała. – To jest dokładnie to, na co wygląda. Zdradziłeś mnie. I ja … z dzisiejszego dnia jest wolna.

Odwróciła się. Alicja, nie mówiąc ani słowa, ruszyła za nią. Przed wyjściem z sali, Margarita jeszcze raz spojrzała na Lucasa przez ramię.

– Mam nadzieję, że ci się spodoba Turcja. Dlatego, że nie masz dokąd wracać.

I odeszła. Krok po kroku, po prostu godnie. Gdy zniknęła za drzwiami, prowadzącej do bramy, luke jeszcze przez jakiś czas stał nieruchomo.

Sofia w końcu znalazłam słowa:

– Nie wiedziałem, że zrobię jej tyle bólu. … …

– Nie pomyślałem o tym. I ja też “, – powiedział Luke. – Byłem tchórzem. Najprościej było skłamać. Ale wiesz co? Straciłem wszystko.

Usiadł na ławce i ukrył głowę w dłoniach. Sofia opadła na kolana obok niego.

– Może być, to jeszcze można naprawić?

Luke pokręcił głową.

— Nie trzeba. Nie można go ozdobić. Złamałem je. I wydaje się, że dopiero teraz zdałem sobie sprawę, że u mnie było…

Sofia wstała i cofnęła się o krok.

– Więc … ja zostaję. Lecę sam. Wrócisz, kiedy tylko zechcesz. Masz czas, aby pomyśleć o tym, kim chcesz być, Luke.

Ona w milczeniu odeszła. Pozostał jeden.

Na zewnątrz deszcz zaczął delikatnie spadać na okna lotniska. Ciche wiadomości o wyjeździe brzmiał obojętnie w tle.

W dniu Małgorzata nie po prostu odleciała w Tajlandia. Tego dnia ona mogła odzyskać panowanie nad sobą. I choć samolot unosił się nad chmury, wiedziała, że jej życie dopiero teraz nabiera wysokości.