Dom w kompletnej ciszy upadł, ale wkrótce wszystko miało się zmienić. Ta delikatna cisza była skazana na osiągnięcie swojego celu.
Powinna przyjść moja rodzina: mój syn Alex, Jeans, саратан ze swoimi córkami – moja wnuczka Lily – i jeszcze do dziesięciu osób. Zawsze przygotować posiłek.
W końcu wyjdą. Drzwi Jijona, zimne powietrze włamał się do domu, a ja na stronie gry, jakby stare fotele były takie same w kostkę. Gorzkie uczucia wróżyła i kuchnia na zapleczu — w moim królestwie.
Obiad rozpoczął się. Podaję, myśli uporządkowane, myśli стискиваются w uśmiechu, uśmiecham się.
Дэвиди Хендс klasnął w ręce: “Teraz nadszedł czas na prezent!”
Długo podnosił głowę od przedmiotów, śmieszne zapakowane. Wszyscy z radością czekali niespodzianek — nawet ja, ale…
Otworzył opakowanie i dał mi… miotła 
Z tymi samymi słowami:
“Nie zapominaj swoje miejsce!”
Był w szoku, zaskoczony, a potem wściekły. Wtedy postanowiłem się odezwać.
Robię aplikacje, które natychmiast niszczą świąteczny nastrój…
Na imprezie z okazji urodzin mojego dziecka każdy zwiedzający temu broome dał mi te obraźliwe słowa:
“Nie zapominaj swoje miejsce!”
Powoli, Амуди. Mój głos drżał, ale każde słowo było wyraźnym.
“Myślisz, że to był żart, Alex? Może wszyscy się śmiali, ale to bardzo boli szło. Tak, ja zawsze pracował. Tak, tylko Gaspar. Nigdy nie miałem możliwości kupić drogie rzeczy lub prowadzić luksusowe życie. Ale najcenniejsze, co u mnie było to tak: mój czas, moje siły, moją miłość. Byłeś przy mnie, gdy byłem chory, ty byłeś obok, kiedy lęki, wątpliwości minęły. Ja o ciebie dbam, dbam o tej rodzinie “.
Cisza była ciężka. Nikt nie odważył się oddychać.
“Dziś wszystko do czynienia z tobą, Pani. Masz coś przygotować, игли. To nie jest humor. To brak szacunku “.
Oczy patrzą prosto w oczy.
“Cóż, to posłuchaj. Jeśli tak, menu, tutaj tego nie ma miejsca. Opuść ten dom. I nie wracaj, dopóki nie usłyszysz, co zrobili”.
Sara opuściła głowę, Lily wyciągnęła jej lalkę Мичута. Alex zbudował szafie. Radość zniknęła, a zamiast niej pozostała prawda, której nikt nie diagnozował.
W dzień miejsce mi nie дайкарга — stracił swoją godność.