moja biologiczna siostra zabroniła mojej córce chodzić na basen, podczas gdy inne dzieci bawiły się i pływaliśmy: postanowiłam dowiedzieć się, dlaczego to zrobiła, i była zaskoczona jego odpowiedzią 
U córki mojej siostry urodziny. Z tej okazji postanowiła zorganizować imprezę przy basenie i zaprosiła całą rodzinę na własny koszt.
Oczywiście, byłem zadowolony – moja córka bardzo lubi wodę i gry, a my z radością przyjęli zaproszenie. Ale nie miałem pojęcia, że ten dzień zamieni się w prawdziwy koszmar.
Na początku wszystko szło dobrze. Dzieci śmiały się, biegali i krzyczeli z radości. Następnie nadszedł moment, gdy zdecydują się iść na basen.
Wszystkie dzieci radośnie skakały do wody, piszczy z podniecenia, a moja córka została stać z boku. Przyszło mi do głowy, że moja siostra, najwyraźniej celowo trzymał ją z dala od wody.
«Ja też mogę?»- zapytała cicho moja córka.
Ale moja siostra ostro odpowiedziała::
«Nie ma».
Widziałem łzy, które pojawiły się na oczach mojej córki. Stała na krawędzi, zaciskając pięści, i patrzyła, jak inne dzieci docierać i się śmieją. A ona -samotna, нежеланная.
Wewnątrz mam wszystkie jakie. Wiedziałam, że musi chronić swoje dziecko, i postanowiłam dowiedzieć się o przyczynę dziwnego zachowania mojej siostry.
Podszedłem do niej.:
«Dlaczego wszystkie dzieci pozwalają pływać, a mojej córki — nie? Jeśli chodzi o pieniądze – ja płacę za nich sam. To dziecko, po co to?»
Moja siostra zimno spojrzała na mnie i powiedziała:
«Ja chcę».
«Ale dlaczego?»Starałem się kontrolować wibracje w swoim głosie. «Przynajmniej ty możesz to wyjaśnić w porządku?»
Ona głęboko westchnęła, spojrzała mi prosto w oczy i powiedziała coś, od czego aż mi dech zaparło. Stałem, zaskoczywszy na miejscu, nie wiedząc, co odpowiedzieć. 
«Dlatego, że całe moje życie nasi rodzice kochali cię bardziej niż mnie. Zawsze byłaś «najlepszą córką», to ci się wszystko udało, wszyscy dumni. A teraz historia się powtarza: kochają twoją córkę bardziej niż mnie. Ona jest zawsze w centrum uwagi, wszyscy go podziwiają. I co mi pozostaje? Stojąc w cieniu. Nie pozwolę, żeby to zauważyć w jej urodziny ponownie skupiła się na jej dziecku».
Stałem w szoku, próbując zrozumieć jej słowa. Stała przede mną nie tylko moja siostra, ale i kobieta, która przez dziesięciolecia копила urazy i która teraz przeszła obok mojej małej dziewczynki.
Podszedłem do córki, wziął ją za rękę i powiedział cicho::
«Chodź, kochanie. Jesteśmy tu po to, aby patrzeć, jak sprawia ci ból».
Objęła mnie za szyję i rozpłakała u mnie na ramieniu.
Tego dnia zrozumiałem jedną rzecz: zazdrość może zniszczyć nie tylko przyjęcie, ale i rodzinę.