«Jestem zemsty za swoją córkę. Zamiast tego, aby dbać o mnie osobiście, że woli zatrudniać obcych. To zdarza się tylko raz w miesiącu — po prostu weź pieniądze. Odrzucił wnuków babci, tak jak u mnie był ładunek, który wstyd było chować z daleka. Miałem nadzieję, że jeśli odejdziesz, to w końcu ona помирится ze mną…»
— A to kto znowu? Rzeka? O Boże! Mołdawianie, cyganie… chcesz, żebym zadarł tę kobietę? — zawołał kobietę, widząc mnie.
Tak, przyjeżdżają do miasta Mołdawia. Miałem dwadzieścia siedem lat, a w rodzinie były duże problemy: moja matka musiała przenieść operację, poważną operację, a my wciąż płacili hipotecznych. Więc postanowiłem iść do pracy. Sam mam termin na rok lub półtora. Następnie musiałem wrócić do normalnego życia.
Zgodnie z radą mojego pracodawcy — Алевтины Aleksandrowny, 60 lat, zaczęłam pracować jako pielęgniarka u jego matki, Wiary Iwanowny, 84 lat. To nie było łatwe. Pomagałam mu w praniu, gładził włosy, prała ubrania, gotowała obiady, przestrzegał diety, kupowałam produkty i leki. Ale starsza kobieta pozostawała zimna, wrogiej, często zawarte jest w cenie.
Z każdym rano obudzić się i iść do pracy stawało się coraz trudniejsze. Leżąc w łóżku, słuchałem, jak Wiera Iwanowna jest pijany, uszkodzenie kapcie, kaszle i klnie na «фаннуллона vltava». Praca nie była dla mięczaków. W dodatku do ciągłej krytyki i drwiny, mało spał. Wieczorem, kiedy starsza pani spała, dom zjeżdżał, przygotowywał wcześniej lub chodziłem do sklepu w nocy — w dzień i nie mogłem zostawić jej samej nawet na chwilę.
Każdy dzień wymaga ogromnego wysiłku, aby zostać. Tylko myśl o rodzinie dodawała mi sił, by kontynuować.
Ale chyba cierpliwość się skończyła, kiedy przez pół roku Wiera Iwanowna oskarżyła mnie o kradzież pięciu tysięcy rubli. Wyjaśniłem jej, że nie zabrał wszystko, usuwał każdego dnia powierzchni i, oczywiście, widziałem banknot.
— No właśnie! — прошипела jej. — Częściej zapomnieć, tylko po to, aby ukraść to, że zapomnieli schować!
Byłem w szoku. Tej kobiecie nie trzeba było być prawym. On urządził prawdziwy skandal. Zadzwoniła do swojej córki, która natychmiast przyjechała, a następnie wezwała policję. Po rewizji (zwłaszcza w moich rzeczach), pieniądze zostały znalezione w jej torebce. Policja pojechała, nawet Aleutyna, ale ze strony Wiary Iwanowny żadnych wymówek. Zachowa milczenie, dumny i arogancki.
W tym гевале był przyjaciel na grzbiecie wielbłąda małżeństwa. Moje siły podchodzili do końca.
— Wyjeżdżam, — poinformowała jestem za walizkę-odzież, dokumenty rozrzucone po pokoju, w którym mieszkałam.
— Chcesz dobrą pracę w mieście? — wymamrotała, stojąc na progu. A jak ci się żyje w Mołdawii? Wszyscy tam biedni.
— Nie będziemy — odparł spokojnie ja. — Znajdę jakąś pracę. Dam sobie radę.
— Po co przychodzić, jeśli boisz się kłopotów? — Świątyń, отверни mu usta.
— Zapłać operację mojej matki i zamknij kredyt» — powiedziałem джету, nawet jeśli go nie lubiła, nigdy tego nie powiedziałem. Ja po prostu zdenerwowany. — Ale ja nie chcę tu być. Płacę mniej, ale nikt nie nazywa mnie Mistrzem lub skromna. Szukam innego pomocnika. Szkoda jej…
Możemy długo patrzyli na siebie. Była poniżej mnie, chuda, blada i изборожденная zmarszczkami. Ale spojrzenie jego niebieskich oczu był tak bystry, że też rozniecił w człowieka więcej pewności siebie. Teraz jednak to nie jest to, czego bałem się najbardziej. To był koniec. Wstał, aby odejść.
Już miałem zabrać się do przygotowania walizki, gdy usłyszał nagle ciche pytanie:
— Nosić wszystko, aby uratować swoją matkę?
Jego słowa głęboko mnie obmacywać.
Spodziewałem się nowej więzi lub drwiny, ale głos Wiary Iwanowny brzmiał inaczej. Nie było w nim pogardy lub arogancji, tylko zdziwienie, prawie zamieszanie… i, jak mi się wydawało, żal też.
— Co w tym dziwnego? — odpowiedziałam mu. — Jestem jego jedyna córka. Nawet jeśli «Uratować» — mówi się głośno. U mojej matki tylko zaćma, oto zło. Ale ci nie zależy. Operacja jest prosta, trwa około trzydziestu minut pod narkozą, i wszystko.
— Dlaczego nie za darmo? kościoła. — W twoim kraju nie ma publicznej służby zdrowia?
— Tak, oczywiście-przytaknęła. — Ale musiałbym długo czekać. I nie chciałam, żeby mama rozstała się ze swoimi hobby: czytanie, krzyżówki, książki. Trudno żyć ze słabym wzrokiem. Całe życie pracował bez odpoczynku. Chcę, żeby teraz wszystko było w porządku, przynajmniej na tablicy…
Zatrzymałem się w połowie zdania. Zobaczyłem błysk w oczach starszej kobiety. Pochylił głowę, ale jego cały trząsł, gdy płakała. I nagle poczułem silne uczucie pobożności. Żal, копившаяся przez długi czas, zniknęła bez śladu.
Ściskam delikatnie. Bałem się, że rozpoczął się nowy atak podrażnienia. Wiera Iwanowna zamarła, jakby chciała się od niego uwolnić, a potem nagle przytuliła się do mnie całym ciałem. Byłem oszołomiony! Płakał, nie mogąc się zatrzymać.
— Wybacz mi — szepnęła po długiej przerwie. — Byłam niesprawiedliwa. Nie wiem, co się ze mną dzieje… nie jest tak źle…
— Nic nie robić, właściwie to wszystkie pogłaskał siwe włosy.
Poczułem się trochę nieswojo z powodu tego, że ta nowa kobieta znalazła się nagle taka miła. Chciałem rozwiać napięcie:
— Może najpierw nie zrozumiał. Oni nie rodzą się w dobrych stosunkach, tak mówią…
— Nie, to nie jest to samo! — zawołała, раддриззандоси i высвободилась z moich objęć.
Obawiałem się nowego wybuchu gniewu. Ale Wiera Iwanowna, trzymając ją za rękę i lekko potrząsając, powiedziała:
Ja pomścił za moją córkę. Aleutyna woli opiekunów, a nie bliskich jej ludzi. Pieniądze można brać tylko raz w miesiącu. Odrzucił wnuków, jakbym była plagą, ponieważ starość była czymś wstydliwym i obrzydliwy. Kiedy mnie należało ukrywać. Podświadomie miałem nadzieję, że gdybyś аррендесси i odeszłaś, Aleutyna, w końcu, bym pogodził się z tym…
Tak, że płakaliśmy razem. Po tym dniu nasze relacje się zmieniły. Najpierw rozmawialiśmy, starannie dobierając słowa, a potem zaczął opowiadać o życiu. Ona podzieliła się wspomnieniami o tym, jak on wychowywał swoją córkę, jak walczył o swoją przyszłość. Opowiedziałam o swoim dziwnym małżeństwie na odległość: mój mąż pracował w innym mieście, na podwórku, aby zamknąć kredyt hipoteczny na mieszkanie, gdy byłam w mieście. Nie mieliśmy dzieci, bo nie mogliśmy przetrwać zimę, nawet gdybyśmy bardzo chcieli.
Z czasem staliśmy się bliskimi ludźmi. Kiedy powiedziałem, że mama nie operacja przebiegła pomyślnie, Wiera Iwanowna szczerze się ucieszyła. Zapytała, czego brakuje do wypłaty kredytu hipotecznego, i nawet nazwała mnie kwotę, żebym mogła poradzić sobie z poszukiwaniem mojego męża w ciągu kilku dni.
Ale ta nagła przyjaźń nie trwała długo. Cztery miesiące po naszego pojednania Wiera Iwanowna, zmarła we śnie. Spokojnie, spokojnie.
Kiedy ona zabrała ją, posprzątałam w domu, zbierałam rzeczy i заливалась łzami. Wydawało się, że straciła kogoś bliskiego.
I nagle do drzwi zapukał podekscytowana Aleutyna w towarzystwie mężczyzny w średnim wieku w ubraniu roboczym — przedstawił się adwokatem matki.
Ja ирригидий, w pełni oczekujące kolejnego oskarżenia. Ale czułem:
— Muszę poinformować o Testamencie Wiary Iwanowny. Pozostało… — i wskazał na sumę.
To było dokładnie to, czego mi było trzeba, aby zamknąć kredyt!
— Jakie sztuczki wiesz, żeby mama nie dała ci tyle pieniędzy? — warknęła Aleutyna ze złością.
Ja ze zdziwieniem spojrzała na niego.
Sztuczki? Teraz widzisz! — uśmiechnął się, i nagle ścisnął swoją siłę.
Krzyczała, z oburzeniem próbując się wyrwać, a ja wzięłam telefon — muszę przekazać mężowi, że jedziemy do domu.