Dość łatwo zrozumieć, że już nie jesteś administratorem swojego życia. Wystarczy pewnego dnia dowiedzieć się, że animator “spider-man”, który można zamówić na miesiąc, anulowane, a zamiast niego do ciebie przyjeżdża троюродная ciocia Zina z miasta uljanowsk z wiadrem kiszonej kapusty.
W moim życiu ten moment za cztery dni po tym, jak moja córka skończyła dziesięć lat.
Stałem na środku kuchni, ściskając w dłoni telefon. W słuchawce kierownik ośrodka agencji drżącym głosem tłumaczył::
Zadzwoniła do mnie kobieta, przedstawiła się “starszym członkiem rodziny”, powiedziała, że demoniczne gry zakończone. Powiedziałem, żebym odwołał quest i laser tag. Powiedziała, cytuję: “Dzieci trzeba do komunikacji z rodziną, a nie skakać po ścianach”.
Ja powoli wydech, czując jak w środku kipi magma. Był to pismo Galiny Николаевны. Moja ulubiona teściowa, kobieta, której przekonanie o własnej słuszności, mogła przebić się przez tunele.
– Zhenya! — tak, powiedziałam, że kot, spokojnie spał na lodówce, wylądował w zlewie.
Mąż pojawił się w drzwiach z winny widokiem, który ma automatycznie pojawiają się na wspomnienie o matce.
—Twoja mama odwołała wakacje Katie – powiedziała ja, чеканя każde słowo”. Odwołała rezerwację na strychu i odmówiła animatorzy.
Żenia blanszowane.
– Eva, vielleicht ein Fehler? Sie hat versprochen, sich nicht einzumischen…
—Es ist ein Fehler zu glauben, dass das Krokodil Vegetarier wird”, schnitt ich ab. Sofort.
In diesem Moment öffnete sich die Eingangstür mit ihrem Schlüssel. Galina Nikolajewna trat in den Flur ein. Sie hatte zwei riesige Taschen in ihren Händen, aus denen Heringsschwänze und Dillbündel ragten, ähnlich wie Badebesen.
– Da bin ich! Sie verkündete in einem Ton, der keine Einwände duldet. – Ich beschloss, im Voraus mit dem Kochen zu beginnen. Wir werden ein großes Fest haben! Ich habe bereits alle angerufen: Ivanovs, Petrovs werden kommen, Tante Lucy mit ihren Enkeln, sogar der Patenonkel von Borya hat versprochen zu sein. Wir werden dreißig Leute wählen!
Ich lehnte mich mit verschränkten Armen an den Tisch.
– Galina Nikolaevna. – Katja hat ein Jubiläum. Jahrzehnt. Sie bat um eine Wensday-Party. Schwarzer Kuchen, Quest, Tanz. Was hat Onkel Borya mit dem Hering unter einem Pelzmantel zu tun?
Die Schwiegermutter legte die Taschen mit einem Klappern auf den Boden, als hätte sie den Ballast fallen lassen. Sie sah mich mit dem herablassenden Mitleid an, mit dem der Professor den Neuling ansah, der Babel mit Bebel verwechselt hatte.
“Evochka, Baby”, sang sie, und aus diesem «Baby» wurde mir die Wangenknochen gemacht. – Was ist das für ein Quatsch? “Wensday” ist ein Schwachsinn. Das Kind braucht die Wärme der Familie. Toast, Grüße von den Älteren, Absagen. Onkel Borya hat übrigens einen Vers vorbereitet! Und Kinder mit Pizza zu füttern, ist ein Verbrechen gegen die Gastroenterologie. Ich werde die Kälte kochen.
– Ist es kalt? Auf einer Kindergeburtstagsfeier? — ich habe meine Augenbraue gekrümmt. – Sie haben einen Vortrag über die Vorteile von Fischöl anstelle von Musik aufgenommen.
“Lächerlich”, schnaubte die Schwiegermutter. – Normales Essen ist eine Garantie für Gesundheit. Und deine Animateure sind das weggeworfene Geld. Ich habe sie übrigens umgeleitet, um Lebensmittel zu kaufen. Ein guter Tisch wird einen Penny kosten!
Hier kam der Täter der Feier selbst in den Flur. Stalinorgel. Sie korrigierte ihre Brille und schaute auf Oma Baula.
“Babcia”, – cicho powiedziała. — Dobrze rozumiem, że zamiast questa powiem cioci Lucy o jej zapaleniu korzonków nerwowych i jeść gotowane buraki?
Halina Olszewska расплылась w uśmiechu::
– Kasia! Jesteś inteligentny. Ciocia Lucy włoży ci skarpetki z dzianiny!
— Mam urodziny, a nie spotkanie emerytów i rencistów w ЖЭКЕ, – odparł Kasia. –Gdy jest zimno, idę do klasztoru. Tam przynajmniej, karmią lepiej.
Teściowa задыхалась od powietrza. Na jej twarzy pozostały czerwone plamy.
– To ty nauczył ją tego?! — ona … dźgnęła mnie palcem, jak na przyprawy. – Dziecko jest rude z babcią!
“Dziecko chroni swoje osobiste granice” – odparł spokojnie ja. “Halina Olszewska, jest to święto Kati. Nie twój, nie mój i nie wujka Borysa. Zwrócimy animatora.
– co?.. – szepnęła. – Wyrzucasz swoją matkę?
Rzuciła klucze na śnieg i dumnie вздернув podbródek, udała się do przystanku. Jej plecy wyrażała powszechnej górze, ale jej chód nie była już taka pewna. Ona wiedziała, że władza się skończyła.
Poszliśmy do domu. W mieszkaniu pachniało obcymi perfumami i nerwowość, ale to szybko выветрилось. Zamówiliśmy jeszcze pizzy, zaprosili rodzinę Addamsów i śmiali się do północy.