W tym dniu na policję zgłosiła się rodzina: mama, tata i ich mała dziewczynka, której dwa lata, jeszcze trochę byłoby miło. Dziewczynki były łzy w oczach i to bardzo smutny widok. Rodzice sobie na to pozwolić były, i wyraźnie nie wiedzieli, że będą mieć.
— Można z pracownikiem policji porozmawiać? — Cicho zapytał dyżurnego ojca.
— Używaj, proszę pana, do końca można się domyślić… dlaczego tu jesteś i z kim chcesz rozmawiać? — Zdziwił się.
Mężczyzna wyprostował się i nieswojo westchnął z ulgą.
— Wiesz… nasza córka od kilku dni płacze. Mogłaby wazony sobie. Łączna liczba mówi, że musi przyjść policja i przyznać się do przestępstwa. Prawie nic nie je, łączna liczba płacze i nic nie wyjaśnia. Przepraszam, bardzo mi głupio, ale… Może być, każdy policjant na kilka minut zatrzyma się?
Ta rozmowa przypadkowo usłyszał jeden z podoficerów. Podszedł i Чимал.
— Mam dwie minuty. Jak pomóc?
— Dziękuję, — z westchnieniem powiedział ojciec. — Mój synu, to oficer policji. Mów, co chcesz.
Dziewczyna uważnie spojrzała na mężczyznę w mundurze, popłakała się i zapytała:
— Jest pan policjantem?
— Oczywiście — odpowiadam mu. — Oto formularz, widziałeś?
Dziewczyna skinęła głową.
— Ja… Jestem przestępcą — powiedział Hakon on.
— Opowiedz mi więcej — odparł spokojnie policjant. — Policja jest, można dowiedzieć się wszystko, co powiedział mi.
— Wtedy do więzienia, чакун a? — Z drżeniem zapytała.
— To zależy od tego, co robisz, — cicho odpowiedziała.
Dziewczyna nie mogła się oprzeć, płaczem i niemal natychmiast zrezygnowała z tych rzeczy, wywołując u wszystkich szok. 
— Brat nogami uderzył bardzo mocno. Teraz siniak ma. I on umrze… Ja nie chciałem. Proszę, niech nie idzie do więzienia чакуна…
Policja w czasach, kiedy on będzie na stronie, to nie mógł powstrzymać uśmiechu. On pilnie oszukuje 14-letnią dziewczynę i cicho powiedział:
— Nie mały. Twojemu bratu się spodoba. Charles, nikt nie zginie.
Dziewczyny mokre oczy, na które można oglądać.
— Naprawdę?
— Prawda. Ale tak już nie będziesz się dobrze zachowywał?
— Dobrze…
— МПРДА?
— Obiecuję…
Dziewczynka po raz pierwszy kilka dni po tym, jak zapadła cisza, wytarła łzy swoim macierzyńskim mikrofonem i aparatem.