Jesteśmy już pięć lat małżeństwem. Za te pięć lat dowiedziałam się, że mój mąż był полигамным, i to nasze spotkanie odbyło się tuż przed jego śmiercią. Nigdy nie wdawał się w szczegóły, ja mało co czytałem — myślałem, że ból wciąż był nowy i był dla niego trudny.
Ale w sercu zawsze miałem dziwne uczucie. Niemal natychmiast, gdy staliśmy się żyć razem, zaczęłam żałować, że nie poszła na jego grób. Nie z ciekawości — raczej z wewnętrznego długu, z poczucia obowiązku. Przeproś za to na jego miejscu, trzymając się za to, aby z mężem żyć, i jestem szczęśliwa. Może to brzmi głupio, ale tak bym zrobiła.
Mój mąż kategorycznie przeciw. Tylko nie jestem bezpośrednio poprosił mnie, żebym tego nie robił, denerwuje się z powodu, Брассо, zmiany tematu. Potem postanowiłam, że po prostu nie jest gotowa.
Ja bym zrobiła wszystko, co powiedziała swojemu mężowi, i poszliśmy na grób jego pierwszej żony, po prostu o tym rozmawialiśmy by kwiaty i odpowiedzi, aby znaleźć to. Ale jak tylko przyjechałam, kwiaty nam wymknęli spontaniczność, jak to zauważył…
Najbardziej dziwne, nawet innym, było to, że nigdy nie powinien był tam chodzić. Ani razu. Ani raz w miesiącu, ani raz w roku – w ogóle nigdy. Czasami pytam o to: “Możemy iść?” Pytać puszcza mimo uszu, jeśli nie, to ja pytam, czy coś jeszcze powiedzieć na to. Ale zawsze wymiguje się od odpowiedzi, nie powinien się wypowiadać, jakby boi się mówić na ten temat.
დროთა განმავლობაში ეს მაწუხებდა.
Jeden dzień żadnego ruchu. Po służbie kupiłem bukiet kwiatów i pojechał tylko na cmentarzu swojej rodziny. Tak, że nic nie powiedział.
Tomb among the go, szukałam nazwisko mojego męża, przeczytałam napis, dopóki nie dotarła do miejsca przeznaczenia. Ale kiedy dochodzimy, Nani Гамава 
Groby jego pierwszej żony nie istnieje. W ogóle nic. Ani kamienia, ani krzyża, ani napisy. Puste miejsce.
Weszliśmy i nie wierzyli własnym oczom. Serce gwałtownie bije, cena wyższa niż u innych byłoby, ręce izolacyjne z miki. Wracając do jedynego zdaniem m: on pochowany nie tutaj. Ale dlaczego?
Później dowiedziałem się prawdy. To prawda, która naprawdę mnie przeraża.
Pierwsza żona mojego męża żyła. I przez cały ten czas nic nie wiedziałam o tym. U mojego męża mieszkały dwie rodziny, obie kłamał, i został wprowadzony w błąd na temat śmierci, że dodatkowych pytań nie przyczyniły się do poprawy efektywności.
I w momencie, gdy na cmentarzu bukiety w rękach stały, zrozumiałam, że
nie przyszłam do покойнице…
przyszłam do własnego życia rodzinnego, do Grobu off.