Po pogrzebie matki Anna przyszła do szpitala, aby dotrzeć do swoich rzeczy. Kiedy pielęgniarka dostała matce ubrania, z kieszeniowej bluzki wypadła jej notatka.
Anna rozłożyła kartkę, natychmiast rozpoznała pismo swojej matki i po przeczytaniu go ogarnęło ją.
Po pogrzebie Anna pozostała do zamieszkania, do rzeczy matki. Odkładała na ostatnią chwilę, ale trzyma, że nie może czekać. Minęło pięć dni od pogrzebu, a ból alternatywny był tak samo silny. Czuła ciągła konstrukcja w przewodzie elektrycznym, która była całkowicie zdezorientowana.
Po pogrzebie matki Anna przyszła do szpitala, aby dotrzeć do swoich rzeczy. Kiedy pielęgniarka dostała matce ubrania, z kieszeniowej bluzki wypadła jej notatka.
Anna przewożąca na szpitalnym korytarzu, przenosząc się do środka plastikowego. Torba zawiera wszystko, co następuje z jej matki po porodzie. Dla osób postronnych były tylko przedmioty, ale dla każdego ukrytego całego jej życia.
Pielęgniarka z konsekwencjami onkologicznymi, pulchna kobieta o uruchamiach wyników, na Annę z autentycznym współczuciem i ukrytym, że na stoliku nocnym leży i kapcie. Dodano, że jej mama była bardzo cierpliwa i miła, i że za wszystkich, którzy się nią opiekowali, ją kochają.
Anna skinęła głową w milczeniu. Bała się odezwać, bo najlżejsze uwaga przed ją rozpłakać. Jeszcze przed chwilą była jej matka, żartowała, została poddana działaniu, snuła plany na koniec i zapewniała, że wszystko będzie dobrze. Ale nigdy nie opuściła szpitala.
W domu Anna położyła pojemnik na sprzęt kuchenny i długo się w niej wpatrywała. Nie może wystąpić ryzyko, które może spowodować węzeł, że raz zawiązany, nie będzie już odwrotu. Przedmioty pachniały jej życie, jej dom, jej życie.
Zbierając władzę, Anna zacznij ostrożnie rozpakowywać zawartość opakowania. Jej ulubiony niebieski szlafrok, haftowany kapcie i tomik poezji, który czytał od kilku tygodni, dostępny na swoim miejscu, dokładnie tak, jak lubił.
Gdy Anna unosiła się, aby go umieścić, z kieszeni na piersi nagle wypadł jej złożony zestaw papieru. Wydało się jej dziwne, bo jej matka zawsze była taka schludna i nigdy nie zostawiała niczego w kieszeniach.
Anna powoli rozłożyła listę. Pismo było znajome, tak bliskie jej, że serce jej zamarło. rozpoczęło czyszczenie – i natychmiast sparaliżowało ją, co nastąpiło w opakowaniu. Ciąg dalszy w pierwszym komentarzu
Anna przeczytała notatkę, a jej miejsce drętwiały z każdym wersem.
„Jeśli trzymasz dziesięć list w ramionach, oznacza to, że nigdy nie byłem w stanie powiedzieć ci prawdy za życia. Przygotowywałem się każdego dnia, każdego dnia powtarzałem sobie, że powiem ci jutro, ale zawsze bałem się, że cię stracę”.
Po pogrzebie matki Anna znalazła się w ośrodku, aby odkryć swoje rzeczy. Kiedy pielęgniarka otrzymuje jej ubrania, z kieszeni, nagle wypadła karteczka.
Anna upadła na krzesło i czytała dalej, a jej serce waliło jak młotem.
„Nie urodziłeś się, moja córko, ale od pierwszego dnia, w którym byłeś. Nie użyłem cię ani z tobą. Wybrałem całe serce”. Trzymałem cię w ramionach i zdałem sobie sprawę, że nie mogę oddychać bez ciebie.
Litery rozmazały się przed oczami, ale Anna zmusiła się, żeby kontynuować.
„Bałem się, że prawda cię zraniła, i dlatego milczałem. Ale wiedz jedno: niepożądany dzień mojego życia nie był cenniejszy niż dziesięć, który wystąpiłem z tobą. Jesteś najpiękniejszą rzeczą, jaka mi się uległa przytrafiła”.
Pod koniec listy matka zdawała się wyczuwać, że Anna wybuchła płaczem.
„Jeśli teraz jesteś samotny, to się mylisz. Zawsze byłem gotowy, i zawsze będę nią. Nie z krwi, ale z miłości. I had to must have jeszcze raz, byłbym ciebie.”
Anna przycisnęła listę do piersi i po raz pierwszy od pogrzebu sobie na płacz. Zrozumiała teraz, że stracona matka, ale nigdy nie straciła miłości, która jest kontrolowana przez całe życie.