Podczas rodzinnej kolacji córka ukradkiem dała mi kartkę: “Mamo, natychmiast udawaj, że jest ci źle, i odejdź.” Myślałem, że to żart, ale po kilku minutach stało się coś, co sprawiło, że krew mi zamarznąć 
Kolacja szedł spokojnie: lekkie rozmowy, zabawa, taniec, muzyka. Wszyscy uśmiechali się, a ja starałam się nie pokazywać, jak zmęczona po długim dniu pracy. Moja córka siedziała obok mnie, krzątała się z sałatką, ale wyglądała na zdenerwowaną.
Nagle poczułem, jak jego palce ledwo dotykają moich pod stołem. Potem szybko włożył mi w dłoń coś delikatnego i złożone,-list.
Otworzyłem go pod stołem, starając się nie zwracać na siebie uwagi. Na serwetce, z infantylnym, nierównym pismem było napisane:
“Mamo, natychmiast udawaj, że jest ci źle, i odejdź!”
Ogarnęła mnie panika. Podniosłem wzrok-moja córka była sztywny, blady, wargi drżały. Żadnych oznak żarty.
Ja nic nie rozumiałem, ale coś mi mówiło, że muszę zrobić to, o co prosił. Powoli przyłożyłam rękę do skroni, pozwoliła sobie na trochę покачнуться i powiedziała cicho::
“Przepraszam … mi nagle zrobiło się źle… kręci mi się w głowie…”
Moja teściowa, pochyliła się do przodu, przerażona. Mężczyzna zmarszczył brwi.
Wstałem, udając słabością, poprosił wszystkich o przebaczenie i skierował się do wyjścia, czując na plecach palące spojrzenie teściowej.
W korytarzu i oparł się o ścianę, dysząc. Czekałem, kiedy moja córka wyjdzie, aby wyjaśnić mi wszystko.
Po dziesięciu minutach drzwi ledwo się otworzyły i wyszła córka — blady, z oczami pełnymi łez. Złapał mnie za rękę i szepnął coś, co przeraziło mnie 
“Mamo … babcia chciała, żebyś wypiła ten sok. Ona coś zainwestowała w to… widziałam ją… – jej głos drżał.
“Co to jest?..”u mnie w gardle gardło.
Moja córka połknęła:
“Słyszałem, jak rozmawiała przez telefon, powiedziała, że “tak będzie lepiej”, że “inna kobieta, aby jej syn nie potrzebuje”. Powiedział, że jeśli stracisz dziecko, “od tego momentu wszystko będzie łatwiejsze”.”
Świat zaczął wirować wokół mnie.
“Jesteś pewna?”nie rozpoznałem swój głos.
– On wylał z torebki szczotkę, gdy rozmawiała z tatą. Siedziałam obok… myślała, że patrzę na telefon…
Moja córka rozpłakała.
“Mamo, ona wie, że u ciebie to będzie dziewczynka. I powiedział: “nam nie jest potrzebna inna”. On chciał, żebyś stracił dziecko…”
Moje nogi ulegli, i oparł się o ścianę.
W tym momencie na korytarzu pojawiła się moja teściowa.
Jego twarz była spokojna. Zbyt spokojnie
“Czujesz się lepiej?- zapytał prawie łagodnie. “Chcesz, przyniosę ci trochę wody?”
Moja córka chwyciła moją rękę tak mocno, że kostki palców płótno:
“Mamo, nie pij nic…”