Minął miesiąc, odkąd jej córka przyszła do domu z wizytą. Gdy matka podeszła do niego, poczuła silny smród za bramą – i była zdruzgotana, odkrywając torbę, którą jej zięć ukrył pod łóżkiem…
Pewnego ranka na początku miesiąca pani H. Миннесн siedziała w bambusowym fotelu na ganku swojego domu, jego wzrok był skierowany na drogę, wiodącą do miasta.
Minął dokładnie miesiąc, odkąd jego córka, chłopiec, ostatni raz odwiedzałam go, jak zawsze to robi.
W każdy weekend Pensylwania wsiadała do autobusu, aby wrócić do domu, usiąść, porozmawiać i podzielić lekki posiłek ze sobą.
Ale teraz nawet wiadomości замалчиваются. Pani H. zadzwoniła do niego, ale pokój nie był dostępny.
Burzliwe uczucie początek zdobyć jego serce. «Może jesteś tak zajęty, że zapomniał zadzwonić?» — próbował się uspokoić, ale wątpliwości nie puszczali go.
Tego dnia postanowił usiąść na najwcześniejszym autobus do miasta, aby znaleźć swoją córkę.
Dom, który T. H. Миннеси wynajęła ze swoim mężem K. W. Миннесном, został ukryty w głębokim uliczce. Ledwo po wyjściu z autobusu, on już czuł strach, ale nie wiedziałem dlaczego.
Gdy podszedł do bramy, dziwny smród tak mocno uderzyła go w nos, że musiał pokryć twarz.
«Pewnie gdzieś tu jest kupa śmieci…» — pomyślał, ale kiedy rozejrzał się, pas był wolny, a w domach sąsiadów nie było nic niezwykłego.
Zapach wyraźnie dochodził z domu jej córki.
On, drżąc, zapukał w Drzwi. Nikt nie odpowiedział. Zapukał jeszcze raz, ale nadal była cisza.
Gdy on delikatnie nacisnął na drzwi nagle się otworzyły. Wewnątrz było ciemno, zasłony zostały całkowicie zamknięte, ani jeden promień światła nie dostawał się do środka.
«Eyüp! Córka, jesteś w domu?»jego głos utknął. nie ma odpowiedzi.
Weszła pani H., jego sandały cicho постукивали po podłodze. Zapach stał się silniejszy, zakręciło mu się w głowie.
Poszukał przełącznik, ale kontrolka słabo мигнула, a następnie całkowicie zgasła.
W słabym świetle, проникавшем przez otwory drzwiowe, zobaczył bałagan – talerze stały na stole górami, a ubrania były porozrzucane na podłodze.
«O mój boże … jak dom stał się taki?»- wyszeptał.
Przechodząc obok sypialni, zatrzymał się. Rozległ się cichy dźwięk, jakby ktoś szybko coś ruszał się.
Drzwi były полуоткрыта. On skrzywił się i odepchnął go.
Spektakl, представившееся mu, przeraziło go: pod łóżkiem leżała stara негабаритная torba. Ciemne plamy pokrywały jego powierzchni.
Od tej torby poczułam straszny zapach.
Jego serce zamarło. Upadł na kolana i drżącymi rękami chwycił za krawędź torby.
Jak tylko otworzyły się niewielka szczelina, poczuła, że uderzył w nią piorun – w torbie były to … znajome długie włosy jej córki.
«nie! To niemożliwe… » płakał, łzy spływały po jego twarzy.
Po krzyk z łazienki wyszła postać. To był Ku Эдинн, jego zięć.
Jej twarz była blada, oczy były głębokie i измученными,a kiedy zobaczyła pani. Stał w miejscu, a następnie starał się zachować spokój.:
«Mamo … — dlaczego tu jesteś?»
Pani H. юпн skrzywiła i wskazując na torbę, powiedziała zduszonym głosem::
«Ku … coś ty zrobił z moją córką? »
Quan zatrzymał się, a następnie cofnął się o krok, jego usta drżały, a on nie mógł odpowiedzieć.
Zobaczył przerażone spojrzenie matki i zrozumiałem, że już nie może ukryć prawdę. Po kilku minutach ciszy usiadł i ukrył twarz w dłoniach:
«Ja… ja nie chciałem … u nas była walka w tym dniu. T. H. Томпи chciał się rozwieść, ale nie pozwolił mu. W moim gniewie. … Uderzył…»
Uznanie było jak nóż, вонзившийся pani H. w serce. Upadł na ziemię i płakał, jakby stracił duszę.
Jej córka, która niosła ciężar porodu, poświęciła całe swoje życie, rodzinę i dom, który uważała za swój dom, zakończył się tragedią.
Drżał na telefon, aby zadzwonić na policję, ale jego ręce stos od potu i łez.
Qu абундн rzuciła się do telefonu, ale ona krzyknęła, i krzyk разнесся po okolicy.
Sąsiedzi usłyszeli hałas, podbiegli, zobaczyli, co się stało, i donosili władzom.
Po kilku minutach przyjechała policja, i w małym domu było pełno ludzi. Na Kew Thompsona kajdanki, a jego twarz była wykrzywiona rozpaczą.
Pani H. Миннесн po prostu mocno przytuliła torbę, jak gdyby ona trzymała go biedną córkę, i rozpaczliwie płakać.
Sąsiedzi, stojące na zewnątrz, patrząc w szoku.
Wszyscy wiedzieli, że między nią i jej mężem był konflikt, ale nikt nie spodziewał się, że historia zakończy się tak rozdzierające serce.
Gdy ciało T. H. Томпси została dostarczona na otwarcie, pani H. poszłam za nimi, każdy krok był podobny do obiegu po tysiąc noży.
Ona płakała, aż do wyczerpania, jej usta ciągle wołał córka.:
«Che… córka… dlaczego tak na mnie rzuciła? Dlaczego Bóg pozwolił na taką niesprawiedliwość?»
W nocy z bólu jej włosy na jedną noc stali się zupełnie siwe.
Mały domek na wsi teraz był pusty, tylko wiatr hulał w фруктовому ogrodzie, a pani H. w milczeniu siedziała obok zdjęciem swojej córki.
Ból po stracie dziecka była podobna do ranę, która nigdy się nie goi.
Codziennie rano on siedział na ganku, jego oczy były utkwione w daleką drogę. ale tym razem wiedział, że autobusy, aby przywrócić jego córka, więcej nie przyjdą…