Po porodzie moja teściowa wpadła do izby, stał się obrażać mnie i moją pół-dniową córka: nie wytrzymała i zrobiła to… 
Moje relacje z teściową zaczęły się nie od samego początku. Ona nigdy nie ukrywała, że uważa mnie za «niegodne» dla swojego syna. Stale dokuczał na drobiazgi: jak gotuję, jak gotuję, jak ubieram się. Jej ulubionym zajęciem było porównywać mnie z byłą dziewczyną, jej męża, mówiąc: «Tu była prawdziwą gospodynią, a ty …». Czasami dzwoniłam do męża do pracy i skarżyła się, że została «za zimna» z jego rodziną.
Kiedy byłam w ciąży, wszystko stało się o wiele gorzej. Zamiast się z tego cieszyć swego wnuka, teściowa zorganizował całe śledztwo. Ona dosłownie bo mojego męża i zapewniła go, że jestem w ciąży od kogoś innego.
To może wskazywać na obecność innych członków rodziny, którzy podejrzewają, że ciąża «nie pasuje», a za rodzinnymi, którą się dostaje ona żartowała, że jej wnuk, najprawdopodobniej uzna to za najbliższej ciążą. Te słowa raniły mnie do głębi duszy, ale starałam się cierpieć to dla męża i dziecka.
I oto nadszedł długo oczekiwany dzień, kiedy jestem w trakcie porodu. U nas piękna córka. Leżałam w szpitalu, zmęczona, ale szczęśliwa. Mój mąż był tam przez pierwsze kilka godzin, potem zostawił mi moje rzeczy. Myślałam, że wszystko pójdzie lepiej, że narodziny wnuczki stopić serce mojej teściowej….
Ale drzwi do sali otworzyły się i pojawiła się ona. Ani uśmiechu, ani kwiatów, ani nawet banalnych «gratuluję». Z pierwszych słów, które przechodzą do ataku:
— Wiedziałam! powiedziała z jakąś uroczystością w głosie. — Ten dzieciak nie jest moim synem!
Próbowałem cicho zaprotestować:
— O czym ty mówisz?»Spójrz na nią, nie ma nawet nos jest, zupełnie jak u taty.
Moja teściowa pogardliwie parsknął:
«Nos?» Chyba nie to masz na myśli? U kogoś innego człowieka, może być taki sam nos! Ty kłamliwa, podła kobieta! Zniszczyłaś naszą rodzinę, ukradłaś życie mojego syna!
Byłam zdumiona, tuląc do siebie córkę. Ale ona nie zatrzymała się, zamiast tego podniósł głos.:
«Spójrz na siebie! Myślisz, że jesteś matką? Nawet nie wiesz, jak przyzwoicie wyglądać panny młodej. Brudne, zatłuszczone, z workami pod oczami. A ona skinęła głową dziecku: «To palant, który wyrośnie na takim samym hipokrytą jak ty!»
To właśnie wtedy zaczęła znęcać się nad moim dzieckiem, nie mógł wrócić i zrobił to, o czym wcale nie żałuję.
Słowa ciął jak nóż. Zrozumiałam, że mnie coś mówić, ale nie o moim swojej nowonarodzonej córki. Dopiero co się urodziła, a już wkurzona. Wewnątrz coś pękło.
Powoli wstała z łóżka, nie zważając na ból i osłabienie podczas porodu. Nacisnęła przycisk przywołania pielęgniarki i powiedziała cicho, ale stanowczo::
«Do tej kobiety z mojego pokoju. I nie zostawiaj jej więcej.
Kiedy się za nią zamknęły się drzwi, natychmiast zadzwoniła do męża i powiedziała mu o wszystkim, co się stało. Od tego dnia zdecydowałam, że tej «babci» nie ma w życiu mojej córki.
Teraz moja córka rok, ona nigdy nie widziała swoją babcię i nigdy nie pozwoli jej, choć teściowa prosi jej wybaczyć i puścić do wnuczce. Nie obchodzi mnie , co czuje lub myśli .